دو چیز است که تا به حال هرچه سعی کرده ام درباره شان بنویسم نتوانسته ام: شب قدر و امام علی(ع). الان هم نمی خواهم و نمی توانم در این مورد بنویسم که می بینید و خواهید دید در همین چند سطر نیز دچار پریشان نویسی ام. فقط یک سوال: چرا قاتل امام علی (ع) اشقی الاشقیاست؟ در حالی که در تاریخ کسی مثل شمر هست که مقابل علی (ع) جنگید، در خیانت به امام حسن (ع) و شهادت او نقش اصلی بازی کرد و امام حسین (ع) را با دستان پلیدش به شهادت رساند. چرا او اشقی الاشقیا نیست؟
اگر تاریخ را ورق بزنیم (اگرچه تواریخمان هم از خدشه و نقصان کم بی بهره نیستند و یافتن اقوال معتبر برای استناد بسیار سخت و طاقت فرساست) یک صفت از مجموع صفات امام علی (ع) به عنوان راهبر و فرمانروای جامعه (امیرالمومنین) بسیار بارز است و آن چیزی جز عدالت نیست. راستی این را هم بگویم که نمی دانم چطور است که این همه نویسنده شیعه و غیر شیعه مسلمان در مورد او کتاب نگاشتند و مدح کردند و تحلیل ولی هیچ یک به این ایجاز آن مسیحی محترم نتوانست علت شهادت امام را بیان کند که: قتل فی محراب عبادته لشدة عدله. اساسا امام علی (ع) را می توان مظهر عدالت یا بهتر بگوییم تجسم عدالت در وجود یک حاکم دانست.
و عدالت این گم گشته ازلی بشر، فقط یک بار در طول تاریخ به مردمان رخ نمایاند و آن دوران خلافت امام علی (ع) بود. از دیگر سوی، عدالت صفتی خدائی است و اگر جسارت نباشد می گویم که عدالت بارزترین صفت خالق در خلقت است. ببینید که چگونه همه پیکانهای خلقت در کلام وحی به سمت قیامت نشانه رفته اند. چرا؟ چرا همواره عقاب و حشر در قرآن به ما یادآوری می شود و تک تک اعضاء جامعه بشری حوالت داده می شوند به روز داوری در کتب آسمانی؟ جز این است که محشر (که غایت مرحله حیات دنیوی است و از نظر فلسفی این غایت زمانی رخ می دهد که دنیای مادی به اوج کمال هدف گذاری شده خود رسیده باشد) بزرگترین آوردگاه عدالت است؟ پس می توان گفت عدالت مقدس ترین هدف اجتماعی خلقت نوع بشر است. حال معلوم می شود که چرا قاتل امیرالمومنین اشقی الاشقیاست، چون او قاتل عدل مجسم بود. لعنت خدا و خلق خدا بر او باد تا ابد ...
و روح علی (ع) -که زاده شد به کعبه و شهید شد به محراب- در شب قدر به ملکوت اعلی پرکشید تا ما نیز بدانیم که تقارنی هست بین لیلة القدر و عدالت.
محسن
اگر جسارت نباشد می گویم که عدالت بارزترین صفت خالق در خلقت است(حرف عجیبی بود) آدما بعدالت خداشون هم شک میکنن چه برسه به بنده هاش.آدم گاهی خودش رو هم نمیتونه عادلانه قضاوت کنه!!!.مطلبتون خیلی نکته داشت،نظر دادن روش خیلی سخته...نوشته ی خوبی بود بعد از مدتها...یعنی اون دوره حاکمیت عدالت تکرار میشه در زمانی دیگر با کسی دیگر؟؟
خیلی وقت بود مطلب نداده بودید
این مطلبتون هم جالب و هم متفاوت بود
« وعدالت، این گم گشته ازلی بشر» زیباست این تعبیر ، نه؟
مدتی مطلب نداده بودی، یه دفه هم که دادی ترکوندی ...
چند بار خوندم، لذت بردم.
بنا به فتوای شما در بند آخر (!)، شب قدر همان شب شهادت حضرت است چرا که مظهر مسلم عدالت ، در شبی غیر از قدر نمی تواند به سوی معبود بشتابد. ما هم که دیشب احیا گرفتیم، پس با خیال راحت فردا شب رو می خوابیم!
آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است....
از خدا می خواهیم روزی که در فرا رسیدنش شک نیست و پیکان زندگی ما آن را نشانه رفته، نزد علی علیه السلام و اولاد علی شرمنده نباشیم.
ان الینا ایابهم ، ثم ان علینا حسابهم. چه اینکه سرافکندگی هنگام روبرو شدن با ائمه اطهار علیهم السلام در صورت سبک بودن نامه اعمال ، بس شدید تر است تا حساب و کتاب روز محشر.
به امید روزی که بشر به تماشای عدالت جهانی موعود بنشیند.
یا علی
سلام
۱. جالب بود.
۲. جسارت است ولی دیگر صفات هم بارز است و برجسته.
شاید آموزه های تاریخی ما را به این جا کشانده که این صفت خیلی چشمگیر شده است.
کدام صفت امیر المومنین گیرا نیست.
حیرت به دنبال حیرت است.
از هر طرفی که گوش کردم
آواز سوال حیرت آمد
۳. زیبا بود و کدام نوشته است که شمیم مدح امیر المومنین بدهد و نازیبا باشد.؟