من از پایان می ترسیدم و آغاز کردم

می دونین این تیم ما (رویای نیمه کاره) از کجا تشکیل شد و به اینجا رسید؟
من با امیر و یاسر شروع کردم ( رضا هم بود که فعلا دیگه همکاری نداره تا مدتی مدید) لطف دوستان و خواننده ها بدک نبود و بازدید کننده داشتیم . تا اینکه دو تا از دوستان قدیمی که از نظردهنده های پرو پا قرص وبلاگ بودن رو دعوت کردیم که به تیم اضافه بشن(صادق و احسان). حرکت خوبی بود! و باعث شد وزن مطالبمون بالا بره ولی در عوض حجم نظرات کاهش پیدا کرد.

حالا یه دوست دیگه هم قراره که به تیم اضافه بشه. که من چند بار تا حالا با نام عضو فرهیخته ازش نام بردم. بادی از شرق اومده رفته به غرب یه نظر از ایشون آورده توی وبلاگ ما !با نام نصیر. خلاصه هر چی خواننده که داریم یواش یواش می شن جزو تیم و ما می نویسیم برای هیچکس !‌ و بعد یه مدت باید خودمون برای خودمون نظر بذاریم ! چون خواننده ای نمونده.

قبلا هم گفتم که ما خیلی اهل لینک دادن و نظر دادن در وبلاگ های غریبه نیستیم که خواننده و نظر دهنده جذب بشه و اکثر خواننده های ما از نزدیک با ما آشنا هستن و قدم و قلم همشون هم سر چشم ماست. و شاید این فرم از اهداف وبلاگ دور باشه ولی اینجوریه دیگه .

و من در طول برپایی این وبلاگ دو سه تا دوست قدیمی رو که مدتها ازشون بی خبر بودم پیدا کردم. که آخریش پدرام هست که برای مطلب قبل کامنت گذاشته. تو یادداشت بعدی جواب نظرات رو میدم.
پ.ن. : آیا همین یه فایده که از وبلاگ در این مدت بهم رسیده بس نیست ؟
 
منصور