رویای نیمه کاره

سرمایه هر دل حرفهایی است که برای نگفتن دارد. «دکتر شریعتی»

رویای نیمه کاره

سرمایه هر دل حرفهایی است که برای نگفتن دارد. «دکتر شریعتی»

تفال

تفالی زدیم به خواجه شیرازی گفتیم هر چه آمد در اینجا بنویسم:

 

مطرب عشق عجب ساز و نوایی دارد              نقش هر زخم که زد راه به جایی دارد

عالم از ناله عشاق مبادا خالی                       که خوش آهنگ و فرح بخش صدایی دارد

پیر دٌردی کش ما گرچه ندارد زر و زور               خوش عطا بخش و خطا پوش خدایی دارد

اشک خونین بنمودم به طبیبان گفتند              درد عشق است و جگر سوز دوائی دارد

ستم از غمزه میاموز که در مذهب عشق       هر عمل اجری و هر کرده جزایی دارد

 

از قدیم گفتند که " مستمع صاحب سخن را بر سر شوق آورد " ، نمی دونم چرا بعضی ها نظرات بی ربط می گذارند. ممنون! پیر هرات

تبریک سال نو


سال 1382 رفت و سال 83 توراه هست 1سال دقیقا با شما بودم یک سال به عمرمون اضافه شد با تجربه های جدید سالی که تو اون بودیم برای من سال خوبی بود کلی دوستهای جدید پیدا کردیم. همین جا از همه شما تشکر می کنم و سال خوبی را برای اعضا ی عزیز گروه و همه شما آرزو دارم.



فکر کردم بد نباشه قسمتهایی از دعای مادر ترزا را اینجا بنویسم:


خدایا! مرا معبر آرامش کن ؛‌
تا آنجا که نفرت هست ، عشق جاری سازم
آنجا که خطا هست ، بخشایش بگسترم
آنجا که جدایی هست ، وصل بیافرینم
آنجا که لغزش و دروغ هست ، حقیقت بیاورم
آنجا که تردید هست ، ایمان بیاورم
آنجا که ظلمت هست ، نور بتابانم
و آنجا که اندوه است ، شادی منتشر کنم





یاسر

دختر کبریت فروش

1-       یا مقلب القلوب و الابصار      یا مدبر الیل و النهار

یا محول الحول و الاحوال      حول حالنا الی احسن الحال

 

2-       بازارها چه قدر شلوغند، یکی داره نگاه می کنه، یکی داره خرید میکنه و یکی هم داره داد میزنه آتیش زدم به مالم بدو حراجه ... هر کی به فکر خودشه، بازار ماهی فروش ها هم که غلغله است! مگه نمی دونین شب عید رسمه که ایرانی ها ماهی می خوردند. تو چشم های تک تک رهگذرها که نگاه کردم شعف و شادی رو تو چشمهاشون می دیدم. دخترم کدوم کفش رو مخوای؟ ... مامان اونو برام می خری ... بیا بریم اون یکی مغازه رو هم ببینیم ... اکثر مردم شب عید کنار خانوادشون هستند ... یه دفعه ... یه دفعه چشم به یه پسر کوچولویی افتاد که از مردم التماس می کرد آدامساشو بخرن ...

یاد یه داستانی افتادم که همه تون اونو شنیدیدن ... دختر کبریت فروش ... دل آدم رو به درد میاره ... شب کریسمس بود ... همه دنبال خریداشون بودن ... ولی اون وسط یه دختر کوچولویی بود که مجبور کبریتاشو بفروشه ... تا به خونه راهش بدند ... هوا خیلی سرد بود ... خیلی سرد ... داشت برف میومد ... آقا ... خانم ... تورو خدا کبریت هامو بخرین ... ولی کسی محلش نمی داد ... برای من که خیلی سخته... وقتی شب عید تو خونه مون داریم غذا می خوریم یکی تو اون هوای سرد داره از مردم التماس می کنه که آدامساشو بخرن ... از گلوم پایین نمیره ...

 

3-       امیدوارم کنار خانواده هاتون شب عید خوبی رو بگذرونید. عیدتون هم مبارک!

4-       منتظر مطلب بعدی ما باشید! ممنون!

 

نماینده آقا منصور

(پیر هرات)

رقص فقر

1-       مطلب شماره دو طولانیه! آفلاین بخونیدش، اگه قابل دونستین بعدش نظر بگذارید.

2-        

 

-          اسمت چیه دختر خانوم؟

-          زهرا

-          چند سالته؟

-           شش سال.

-          دیشب که هوا تاریک شد رو یادته همون موقع که خورشید خانوم رفت خونشون، اون موقع شام چی خوردی؟

 

دخترک کمی فکر کرد، نگاه معصومانه ای به مادرش که در کنارش نشسته بود انداخت. مادر سرش را پایین انداخت. انگار که شرمنده دخترش بود.

 

-          یادت اومد؟

زهرا با صدای معصومانه اش آروم جواب داد:

-          هیچی نخوردم!

-          یعنی گشنه ات بود وقتی خوابیدی؟

-          بله ...

-          به مامان گفتی که گشنته؟

-          بله ...

 

مادر چادر سیاهش رو جلو صورتش گرفت و آروم آروم شروع به اشک ریختن کرد...

 

-          مامان بهت چی گفت؟

-          گفتش بخواب ، من میرم از همسایه ها یه لقمه نون و پنیر بگیرم.

-          وقتی که از خواب بیدار شدی صبح شده بود؟ اونوقت چی خوردی؟

-          مامانم بهم یه لقمه ی نون و پنیر داد.

 

صدای گریه مادر بلند تر شد ... مادر با گریه شدیدی با خودش می گفت ای خدا دیگه خسته شدم ... ای خدا ... آخه تا کی؟ ... تا کی باید بخاطر یه لقمه نون گدایی همسایه ها رو بکنم؟ ...

 

-          آقا پسر شما چند سالته؟

علیرضا که خودش رو مرد خونه می دونست صداش رو کلفت کرد و گفت:

-          هشت سال.

-          مدرسه میری؟

-          نه ...

-          پس چی کار می کنی؟

-          کار می کنم ...

-          کارت چیه؟

-          نون خشک جمع می کنم بعد می دمش به عباس آقا

-          هر روز چدر بهت میده؟

-          پجاه تومن

-          بعد، پول رو چی کارش می کنی؟

-          میارم می دم به مامانم ...

-          اگه همین الان یکی از مسئولین اینجا نشسته بود چی بهش می گفتی؟

پسرک سرش رو پایین انداخت ... چون غرورش بهش اجازه نمی داد که چیزی رو که واقعا می خواهد رو به زبون بیاره ...

 

و باز هم این داستان ادامه دارد ...

 

این، قسمتی بود از فیلم مستند رقص فقر که آقای ابوطالب قبل از دستگیری ایشان توسط نیروهای امریکایی ساخته شده بود. هر کس اون فیلم رو می دید واقعا اشک گوشه چشماشو می گرفت و احساس شرمندگی می کرد ... ای خدا ... تو خودت بزرگی ... چند روز پیش یه عکس دیدم خیلی برام جالب بود... یه دختر روستایی فقیری رو تو عکس نشون می داد که خیلی خوشحال بود. خیلی هم راضی. چشم های کوچیکش خدا رو حمد و ثنا می کرد. می تونستی شعف و شوق رو تو چشم هاش ببینی. انگار که بهش یه هدیه بزرگی رو داده بودند. نزدیک تر شدم دیدم یه چیزی رو محکم تو دستاش نگه داشته... انگار که خیلی دوستش داره ... انگار که این هدیه بزرگترین آرزوی زندگی اش بوده ...  بازم جلو تر اومدم دیدم ... دیدم که یه نون بربری بیاته! ... همون موقع بود که یاد آیه زیر افتادم:

 

« لٍاًن شکرتم لازیدنکم و لان کفرتم ان عذابی لشدید »

 

3-       امشب شب چهارشنبه سوریه! موظب خودتون باشین! ولی من خودم اعتقادی به این چیزا ندارم... بعد میگن چرا ناصبی ها به ایرانی ها میگن رافزهً مجوسیّه، یعنی از دین برگشته های آتش پرست! آخه باباجون چهارشنبه سوری رو که با مین و خمپاره و نارنجک برگزار نمی کنند که ...!؟ تو تلویزیون یه مصاحبه ای با یه پسر بچه جوونی گذاشته بود که یکی از چشماش رو از دست داده بود... داشته تو خیابون راه می رفته یکدفعه برای اینکه بترسوننش جلو پاش نارنجک میندازن. یه تیکه سنگ کوچیک می پره تو چشم هاش و بعد از اون هم چشمش سیاه میشه و بعدش کور میشه ...

 

4-       از اینکه به ما هم لینک دادین خیلی خیلی خیلی ممنونم.

5-       منتظر مطلب بعدی ما باشید! ممنون!

 

نماینده آقا منصور

(پیر هرات)

 

یه مدت نیستم


چند مطلب نوشتم که بر اثر یک اشتباه کلا پرید...
حال ندارم دوباره بنویسم...
تا ۳/۱/۸۳ نیستم. در این مدت از دوست خیلی خیلی عزیزم پیر هرات خواستم در وبلاگ بنویسه که وبلاگ کم کار نشه. چون اعضا سرشون شلوغه یا مثل من مسافرت در پیش دارند.

البته باید قبل از یادداشت قبلی این مطلب پست میشد که یا من تنبلی کردم و یا پیرهرات هول بوده...!

سال نو مبارک
منصور