همه رفتند و من تنها نشستم!

۱-دوستت داشت،نه؟حتما تو هم دوستش داشتی.مگه میشد همدیگه رو دوست نداشته باشید؟ آخه مگه روی زمین خدا به جز شما دو نفر کس دیگه ای هم بود که دست هم روبگیرن و روی چمنزارهای بکری که شما دو تا اولین بچه هایی بودین که پاتون به اون میرسید، قل بخورن؟
قابیل،چی شد که ازهم بدتون اومد؟
شاید چون بزرگ شده بودید! شاید بزرگ شدن خنده هاتونو سخت کرده بود و غم هاتونو بزرگ و ...
میگن آدمای آدم هر روز بارها و بارها دعا میکنند:خدایا، آنی و کمتر از آنی من را به حال خودم رها نکن! و حتما قابیل این دعا رو بلد نبود!
 ولی به نظر تو چرا قابیل ،داداش هابیل رو کشت و دومین گناه بشر رو به اسم خودش ثبت کرد؟؟؟اول خوردن میوه ممنوع و دوم برادرکشی و سوم... و آخر...؟!

۲-در ادامه مطلب دنباله دار قبلا:
عشق لذت جستن است و دوست داشتن پناه جستن.عشق غذا خوردن یک حریص گرسنه است و دوست داشتن « همزبانی در سرزمین بیگانه یافتن» است.

عشق نیرویی است در عاشق که او را به معشوق میکشاند، و دوست داشتن جاذبه ای است در دوست،که دوست را به دوست میبرد.عشق ، تملک معشوق است و دوست داشتن تشنگی محو شدن در دوست.

ادامه مطلب رو به طور کامل در کتاب (کویر) ملاحضه بفرمایید! مرسی از توجهتون به این مطلب دنباله دار!
 
۳-چو از دست شدی ، از پا نشستم
   به زاری در دل شب ها نشستم
   خداوندا ! عزیزان از کنارم
   همه رفتند و من تنها نشستم!

                                                                                   علیرضا

قصه قصه ی مردی که غرورش را رها نکرده

1- دیروز من هم در یک جلسه ای شرکت کردم و مجدد به این نتیجه رسیدم که :

فلک به مردم نادان دهد زمام مراد.

2- خوب ، پیش بینی در مورد این فیلمی که در پست قبلی بهش اشاره شده بود ، درست از آب دراومد! من ندیدم ولی می گن که صحنه های آنچنانی هم تا حدی داشته. خوب، فکر کنم دیگه همگان متوجه شده باشند که وابستگان رژیم سابق چه افراد فاسد الاخلاقی بودند!

3- باز هم برگشتیم به دوران خوانندگان read only !!! کانتر وبلاگ شماره می اندازه ولی نظری نمیاد. از دوستان عزیز که فقط میخونن تقاضا دارم بعضی وقتا یه کامنتی هم بگذارند. یا لااقل به من که رسیدند به روی مبارک بیارن که وبلاگ رو میخونن!!!

4- بوی محرم میاد. آیا سزاوار است که از الان نصف عرض خیابون رو برای برپایی خیمه و سقاخونه و نظایر آن بگیریم؟ از این حرفای پیرمردی بزنم؟ آخه امام حسین راضیه که یک عده برای عزاداریش مردم رو توی زحمت و اذیت قرار بدن؟

5- برنامه های تلویزیون در دهه فجر نمی دونم چرا اینجوریه؟ یک ناظر کل به شش شبکه نداریم؟ اصلا همچین چیزی وجود دارد؟ همزمان همه شبکه ها دارند سرود انقلابی پخش می کنند. یا همزمان دارند تظاهرات پخش میکنند. زعمای قوم در جایی که به اون صورت سرگرمی های دیگر برای جوونها نیست و دلخوشی خیلی ها به تلویزیون است و طلسم شدگان و کبری11 و غیره ، باید بیش از اینها به این امور توجه کنند.

6- قبل تر ها یه چیزایی به کنایه و تحاشی می نوشتم با استناد به این شعر:

من این حروف نوشتم چنانچه غیر نداند            تو هم ز رسم وفا آنچنان بخوان که بدانی

ولی خسته شدم بس که نوشتم و هیچ فایده نکرد.

منصور

این راه من بود

درهم بودم برهم بودم اما خودٍ خودم بودم ٬ 
ساده بودم شبنم بودم ٬ زخم گل را مرهم بودم ٬
کارم از نو سرزدن بود٬‌
این راه من بود... 

¤ یک بار دیگر گیر به صدا و سیما !

یه سریال هست هر شب پخش میکنه با نام فرار بزرگ. در راستای اینکه به مردم بفهمانند ساواکی ها چقدر بد بودند و ایادی دربار و شاه چه آدمهای فاسدی بودند، از نشان دادن هیچ صحنه ای فروگذار نمی کنند ! منقل و وافور، تریاک کشیدن ، قمار بازی، مشروب خوری وغیره و ذلک. عیب نداره؟ بد آموزی نداره؟ حرمت نداره نشون دادن ورق؟ مشروب و گیلاس؟ وافور به اون گندگی عیب نداره و مثلا نشون دادن تار اشکال داره! سنتور رو باید پشت چرخ گاری ماسکه کرد که یکهو کسی نبینه! من که عقلم به جایی قد نمیده... حالا اینا عیب نداره .می ترسم یه وقتی که لازم بشه برای معلوم شدن عمق فاسد بودن این افراد ، کارهای منافی عفتی که انجام میدادند رو نشون بده که اونوقت خیلی ناجور میشه!!! چی بگم...

¤¤ دیشب شام دعوت بودم. در یکی از رستورانهای معروف تهران. شب خوبی بود ولی نه خیلی خوب.

گوید که مرا این می مشکین نگوارد               الا که خورم یاد شهی عادل مختار

¤¤¤‌ چند روز است که این شعرگونه دائم در ذهن من است. ما یه باغ داشتیم اطراف تهران. تابستانها اونجا بودیم. یک درخت گردو داشتیم لااقل صد ساله . یک بعداز ظهر ، خوابیده بودم زیر درخت ، باد به شاخه های گردو میزد و برگها کنار می رفت و نمی رفت و آفتاب به چشمم می زد و نمی زد. سال سوم دبیرستان بودم .شعر را ندارم . فقط همین قدر خاطرم مانده.

خود را شناختم چه کنم

روزها به دنبال هم ، شب را رقم میزدند

از رنگ صبح تا به شب بانگ جرس می زدند

.....

....

از پس آن تناور درخت مست

از ورای لانه های کلاغ

از میان شاخه های گردو

آفتاب به من تلگراف می زد

به رمز مورس آتشین

.....

تو طلیعه ی نوری ، من سکوت خسته ی سرد

¤¤¤¤ و مطلب پایانی که مطلع یکی از غزلهای خودم است:
دیدار رخت هرگز میعاد نمی خواهد                 صد قافله از جورت بیداد نمی خواهد

منصور 

هیچ ...

نخست)
اول قدم از عشق سرانداختن است
(قابل توجه کسانی که مدعای عاشق شدن دارند)

آنگاه)
آی بدقولم من، پس چی شد اون تذکره حضرت رئیس؟
(مژده، مژده، تذکره در راه است ...)

پس آنگاه)
گفتم مژده یاد موضوعی افتادم. کسی پیام داد که به دیگر کس بگویم که اشارات را دریاب!
(نکته: آنکس است اهل بشارت که اشارت داند ...)

خیر الامور اوسطها)
بواسطه شغلم با مردان کسب و کار زیاد سر و کار دارم. در ایام ماضیه بازرگانان را طریقی بود که جوانمردانه ببرند و بزرگوارانه بخورند و کسان فرودست را به مال و مهر بنوازند. اینک اما بیزینس منان را مرامی است که به رندی ببرند و به تندی بخورند و فرادست و فرودست را به تیغ ناجوانمردی بزنند. گذشتگان را رسمی بود که به هر شغلی اندرند تجارت را به بازارگان سپارند و خداوندان کسب را راهی بود که پای در ورطه دیگر ننهند. در این زمانه ولی، پیشه وران را رسم شده که به هر سرائی سر بزنند و دیگران را دأب آن است که  پیشه وری در هر شغلی پیش گیرند. بر این نسق است که امورات ملک و ملت با هم به خلط آمده و ...

پیش از دیرگاه)
نک و نال زیاد است اما امید پیش راه. امیدوار باشیم و نگذاریم این شکوه ها زیبائیها را از چشمانمان بربایند.

دیرگاه)
نوشتم تا رسم همکاری بجای آورده باشم که می دانم این سخنان مرا قدر و بهائی نیست با این وزینی که دارد وبلاگ این گروه خشن!!!

ختم کلام)
آقای رئیس ماهم می توانیم استفاده ابزاری از وبلاگ بکنیم؟
(یکی نیست بگه در این صورت فرق رئیس و مرئوس چیه؟)

مخلص همه خوانندگان: محسن

ایران من

امروز
ایران به جوانانش نازد که توانند
 اسب شرف از گنبد گردان بجهانند
در عرصه میدان جهان نام بر آرند
ایران ٬
دیروز به پیران خردمندش نازید
 امروز٬
 ایران به جوانان برومندش نازد
نسلی که تواند ایران را آزادتر ٬ آبادتر ازپیش بسازد
 نسلی که ز اوهام وخرافات گسسته ست
اهریمن نادانی را شاخ شکسته ست!
نسلی که به ظلمت کده جهل نمانده ست
خود را به جهان های پر از نور رسانده ست.
ملتی که تاریخ خود را نداند ناچار اشتباهات گذشته خویش را تکرار خواهد کرد.
بیست وششمین سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی ایران بر تمام ایرانیان مبارک.

محمد امین